دوشنبه، اردیبهشت ۰۳، ۱۳۸۶

بازگشت

مدتی ايران بودم. مدتی قبل‌ترش، درگير فراهم کردنِ شرايط سفر به ايران.

نوشتنی زياد ندارم. حس و حال‌ام مثل کسی است که مدتی طولانی زير آب بوده و وقتی سر بيرون می‌آورد اولين چيزی که توجه‌اش را جلب می‌کند صداست، چون زيرِ آب، به جز اندکی گنگ و مبهم، صدا شنيده نمی‌شود؛ حتی صدای موج‌هايی که خود آب می‌سازد.

از عکس‌هايی که گرفته‌ام در اين مدت، تعدادی را روی فليکر گذاشته‌ام.


کامنت برای کسانی که از پشت فيلتر می‌خوانند.

5 comments:

عمو اروند گفت...

عکس‌ها را دیدم، جالب بودند. بعضی‌هاشان را شناختم و بعضی‌هاشان نه

آشپزباشي گفت...

!!اين جهان کوه است و فعل ما صدا
مولانا البته خواهد بخشيد! شما هم تاسي کنيد.
beinvenu

peakovsky گفت...

بنده از این عکسها یقین حاصل کردم در اسرع وقت باید بروم کاشان.

e.AnotherBlogger گفت...

عليك سلام...

تهران آغاز آشوب ها...

يكسري هم به ما بزنيد:
http://anotherblogger.persianblog.com/

تا بعد

نیکی گفت...

I thought you were based in iran! i'll go see your pictures now.